2008 yılının geri kalanında, bir mucize sonucu sinema tarihinde benzeri görülmemiş başarısızlıkta, tatsızlığın sınırlarını daha önce görülmemiş düzeylerde aşan bir film vizyona girmezse, Wanted’ı şimdiden yılın en kötü filmleri listemde bir numaraya yerleştirebilirim. ve Tabancı’nın salonlarımızı “süslediği” yarısı bitmiş yılımızda Wanted’dan daha gereksiz, ahlaki anlamda daha yüzeysel, seyircisini daha sıklıkla ve utanmazca aşağılayan bir çalışma düşünemiyorum.

İlk olarak Wanted’ın her saniyesi iki yüzlü bir tona sahip. Filmin yapımcıları, olabildiğince 15-25 yaş arası seyirci kitlesini çekebilmek için son on yılda popüler olmuş bütün benzer tür filmlerini tek bir orjinallik katmadan bir araya getirmek için uğraşıyor. Filmin ilk ilham kaynağı tabii ki Matrix üçlemesi. Matrix’ten bildiğimiz durmaksız kinetik kamera hareketleri, aynı çekimde yirmi kez değişen kamera hızı, bullet time tarzı efektlerden geçilmiyor haliyle. Wanted, ayrıca Görevimiz Tehlike’nin yenilmez cool gizli takım prototipini, ve hatta Testere gibi filmlerin şiddetini de bu tatsız güvece katmaya uğraşıyor.

Dağıtım şirketinin ve yapımcıların amacı basit. Matrix, neredeyse on sene önce vizyona girmiş olmasına rağmen gençler arasında halen popüler, ve gençler Testere filmlerine bayılıyor. Neden Matrix’in aksiyonuyla Testere’nin karanlık tonunu ve gore efektlerini bir araya getirmeyelim? Bu konuda en azından benim uzun uzadıya şikayet edecek bir durumum yok. Sonuçta en son ne zaman fabrika çıkması ürünleri ayrı tutup detaylarıyla eleştirdiniz? Bir kola kutusu ne ise, aynı fabrikadan çıkmış bir diğer kola kutusu odur.

Fakat Wanted’ın bitmez migrenlere yol açan sinir bozucu yönetmeni Timur Bekmambetov’un orijinal ve benzeri görülmemiş bir sanat şaheserine imza atıyormuş bir yaklaşım sergilemesi... Bekmambetov, ne kadar banal ve mantıksız, hikayesiz bir hikayeyi işlediğinin farkına varmadan “bakın bu kadar bütçeye rağmen ne kadar vahşi ve riskli bir filme imza atıyorum, Hollywood’a orta parmak gösteriyorum” diyor. Bekmambetov’un egosunu tatmin edebilmek için filmin her saniyesini küfür ve absürd dozajda kan ve vahşetle doldurması kendine güvensiz, yalapşap bir yönetim anlayışı.

Wanted’ın Hollywood’a hizmet ederken orjinal ve riskli bir film yaratmaya çalışması, her sahnesiyle biraz daha batan bir kibir bataklığını hatırlatıyor. İlk olarak bir kurşunun suikastçının kafasını deldikten sonra karenin donmasını izliyoruz. Bekmambetov, suikastçının kafasındaki deliğe uzun uzun bakmamızı istiyor, bu sayede ne kadar risk alabileceğini kanıtlamayı amaçlıyor. Wanted’ın hızlı temposuna rağmen ağır ilerleyen süresi boyunca tekstilden okunan kodlara, patlayan farelere, bin bir türlü şekilde duvarlara fışkıran beyin dokularına maruz kalıyoruz.

Hatta filmin son çatışmasında, kurşunların yönünü kontrol edebilen gizli katil Wesley’nin düşmanlarından birini yüzünden vurup, tabancayı yüzünde oluşan delikten geçirip diğer kötü adamları vurduğu bir sahnede salondan çıkmamamın tek sebebi, bu eleştiriyi yazmak zorunda olmam. Sorun kesinlikle filmin şiddet seviyesinde değil. Büyük bir korku ve uzakdoğu stili ekstrem aksiyon hayranı olarak sinemada kana alışık olduğumu kolayca kanıtlayabilirim.

Peki neden geçen senenin şiddet, kurşun ve kan opusu Hepsini Vur’un sadece aksiyon değil, her türden yılın en iyi filmlerinden biri olduğunu düşünüyorum, ve küstah tarzına rağmen aslında daha az oranda şiddete sahip Wanted’ı aşırılıkla suçluyorum? Cevap basit: Hepsini Vur, kendini ciddiye almadan hoşlanıp eğlendiğimiz o aksiyon filmlerinin ne kadar absürd olduğunu yüzümüze vururken eğlendirmeyi başarıyor. Wanted ise şiddetini gayet ciddiye alıyor ve etkileyici, cool ve hip bir gişe filmi olmayı amaçlıyor ve yerle bir oluyor.

Oyunculuğa gelmişken, bu konuda da pek yardım almıyoruz. Deneyimli katil Fox ile Angelina Jolie, sert ve güçlü aksiyon kadını formülünü 13 yaş sınırlı Lara Croft’tan alıp 17 yaş sınırlı Wanted’a biraz bile efor harcamadan aktarıyor. Gizli katil grubunun mistik başı Sloan rolünde Morgan Freeman, uyurgezer modunda karizmatik öğretmen tiplemesini bir kez daha tekrarlayarak maaşını havada kapıyor. Hollywood aksiyon yıldızlığına geçiş yapmaya uğraşan James McAvoy’un ise bu tür bir rol için yeterince karizmatik olduğunu düşünmüyorum. Fakat McAvoy, kulak tırmalayan Amerikan aksanına rağmen en azından Jolie ve Freeman’ın aksine inanılır bir karakter yaratmak için güç sarfediyor.

Wanted’ı izledikten sonra belki gizli bir kod vardır diye GAP tişörtümün dikişlerine yakından baktım. Dikişlerden çıkan binary kodu şu mesajı oluşturdu: “Ne yaparsan yap, Wanted’dan uzak dur.” Keşke tişörtüme daha önce baksaydım.

Son Güncelleme : 04-07-2008 19:18

Ortalama Üye Değerlendirmesi

   (0 Oylama)